[Database] อะไรเป็นอะไรใน Tegami Bachi (Letter Bee – ผึ้งจดหมาย)
Tegami Bachi (Letter Bee) หรือผึ้งจดหมายในบ้านเรา
เริ่ม ต้นจากโชเน็งมังกะ ฝีมือ อ.ฮิโรยูกิ อาซาดะครับ บางคนอาจจะคุ้นหูถ้าเคยอ่านเรื่อง I’ll ซึ่งเป็นผลงานชิ้นก่อนของเขา กลับมาที่ Letter Bee ต่อ ครั้งแรกตีพิมพ์ลงบนนิตยสาร Monthly Shonen Jump ได้ 10 ตอนจากนั้นก็ย้ายเล่มไป Jump SQ เคยทำเป็นอนิเมชั่นสั้น ๆ 1 ตอนราว 30 นาที Letter Bee JUMP Super Anime Tour Special
ซึ่งตอนพิเศษนี้เป็นส่วนเนื้อเรื่องส่วนหนึ่งของฉบับมังกะ ที่มีเอเลน่า และดิงโก้ (ไม่ใช่ Deko นะ) ชื่อ ดาร์วินเป็นตัวเอกครับ โดยแล็ก ซีอิ้ง ของเราต้องไปส่งจดหมายให้เอเลน่านั่นเอง ซึ่งมีโอกาสได้ทำเป็น TV-Series ต่อมาในภายหลังครับ
BRIEF STORY OF TEGAMI BACHI
เรื่อง ราวเกิดขึ้นบนแผ่นดินที่ชื่อว่า แอมเบอร์กราวน์ สถานที่ซึ่งมีแต่ความเงียบสงัดของค่ำคืนตลอดเวลา ซึ่งมีเพียงดวงอาทิตย์ประดิษฐ์เท่านั้น ที่คงแสงสว่างให้แก่ผู้อาศัยทั้งหลาย เพื่อผู้คนที่อาศัยในยามรัตติกาลจะสามารถส่งความคิดคำนึงไปถึงกันได้ แลค ซีอิ้ง เด็กหนุ่มผู้เป็น “ผึ้งจดหมาย” มีหน้าที่ส่งมอบ “หัวใจ” ของเหล่าผู้คน ร่วมกันกับดิงโก้ (คู่หู) นิช และสัตว์เลี้ยง (?) ของเธอที่ชื่อว่า สเต็ก การเดินทางของแลคไม่เพียงแต่ส่งมอบหัวใจแก่ผู้คนเท่านั้น เขายังออกตามหา “เพื่อน”
ที่เคยช่วยเหลือแลคเมื่อครั้งยังเด็กเอาไว้อีกด้วย
เนื้อ เรื่องจะเกี่ยวข้องกับแล็กและ “หัวใจ” จากจดหมายเป็นส่วนมากครับ จะว่ามันดราม่านิด ๆ ก็ได้ ซึ่งดูจากมังกะที่ออกมา 4-5 เล่มแล้วทำให้คิดไปว่า อ.อาซาดะ แกคงเตรียมเวทีสำหรับผึ้งจดหมายไปพอควรแล้วครับ จากนี้ไปคงมีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับการผจญภัยไปยังสถานที่ใหม่ ๆ และการเดินทาง + ตามล่า + องค์กรชั่วร้าย และการค้นหา กอซสุเอด! ครับ ค่อนข้างจะเดาได้ยากว่าจะวิ่งไปทางแฟนตาซีหรือดราม่าแบบอบอุ่นหัวใจ ซึ่งแนวโนมน่าจะเป็นอย่างหลังมากกว่าครับ
Production
ทีม Production คือ Studio Pierrot ครับ มีผลงานดัง ๆ กับอนิเมประเภท Movie เช่น Bleach และ Naruto ส่วนแบบ TV-Series ดัง ๆ ก็พวก YuYu Hakusho,Hikaru no Go,Victorian Romance Emma, Naruto, Tokyo Underground etc… ซึ่งค่อนข้างมั่นใจได้เลยว่า (น่าจะ) ไม่มีผลงานเผา ๆ ออกมาแน่นอน
โดยจะออกอากาศอนิเมตอนแรก “จดหมายและผึ้งจดหมาย” ในวันที่ 3
และ “เพื่อนของฉัน” ตอนที่สอง ในวันที่ 10 ตุลาคม 2552 ครับ
Director คือ Akira Iwanaga ที่เคยกำกับ Bleach และ Sugar Sugar Rune (ประจำ Pierrot Studio)
Official website: 「テガミバチ」公式サイト (Japanese) / テガミバチ @ TV Tokyo (Japanese)
.
Music OP-ED
เคยออกดราม่า CD ในชุดของ Jiggy Pepper (จิ๊กกี้ เพพเพอร์) หนึ่งในตัวละครหลัก (?) ของเรื่องเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ปี พ.ศ.2552 นี้เช่นกัน และใน TV-Series จะออก OP โดย Suga Shikao และ ED โดย HIMEKA ซึ่งตา Suga นั้นมีผลงานและเป็นสมาชิกร่วมมาหลายวง คิดว่าคงทำเพลงเจ๋ง ๆ ออกมาแน่นอน ส่วน Himeka ได้ยินว่าเป็นฝรั่ง เกิดที่แคนนาดา แต่ผมเคยได้ยินเพลงของเธอแล้วแหละ ตามไปฟังได้ในบล๊อคของเธอที่นี่ครับ Click Here
Seiyuu – CASTOR & Charactor Info!
มีแต่นักพากย์ที่ผมรู้จักผลงานทั้งนั้นเลยแหะ หรือว่าเรามันโอตาคุระดับเทพล่ะเนี่ย (ฮา) ว่าแล้วก็แนะนำตัวละครไปด้วยเลยนะครับ
ตอนค้นคว้าหาข้อมูลพบว่าอาเจ๊คนนี้พากย์เป็น มิวะ คุรุชิมะ ด้วยนะเออ (นางเอก Bartender) และยังพากย์เรื่องอื่นอีกเช่น นาโอะจาก Hatsukoi Limited, อายาโนะใน Kaze no stigma อีก ซึ่งผมดูมันแทบทุกเรื่องเลยที่เจ๊แกพากย์ตัวเอกมา (ฮา) จริง ๆ มีเนียลพากย์ในเรกิออสด้วยนะ เป็นพวกตัวประกอบทั้งหลายไม่ว่าจะเด็กเสิร์ฟ (ตอนที่เฟริไปทำงาน) หรือเป็นบรรณารักษ์ที่มีเสียงแว่วมาบ้างบางครั้งคราว ซึ่งผมก็จำไม่ค่อยได้แล้วแหละ แต่พอนึก มิวะ กับอายาโนะ ออกก็ร้องอ๋อเลย เพราะตัวละครสาวเอ๋อ กับสาวซึนที่เจ๊แกพากย์นี่แหล่มจริง ๆ
แล็ก ซีอิ้ง หนุ่มน้อยชาวเผ่าอัลบิส เช่นเดียวกันกับกอซ สุเอด ในตาซ้ายมีอำพันภูติอยู่ เป็นเด็กหนุ่มที่เคยถูกประทับตราเป็น “จดหมาย” และถูกทอดทิ้งในพื้นที่กันดารมาก่อน จนกระทั่ง กอซ สุเอด นำพาแล็ก (ในสถานะจดหมาย) ไปส่งยังที่หมาย (บ้านคุณป้าของแล็กซึ่งเป็นปลายทาง) ส่วนนักพากย์ก็สุดยอด คนนี้ขอทีเหอะ “มินทร์ บรามันซ์” 1 ใน 5 นางฟ้า (Galaxy Angel) ที่ลากผมเข้าวงการโอตาคุ เอ๊ย! วงการการ์ตูนจนได้ แถมยังพากย์ ปูจิโกะ ในดิจิการัตอีกด้วย (ที่ตาเจมส์คงติดงอมแงม) ดราก้อนนัทต์ (อากิระ) เดียร์ (คี) ถ้าจะให้ไล่ล่ะก็ผมว่าผลงานพากย์เยอะมากครับ คงลิสต์ไหม่หมดแน่ ๆ ซึ่งเสียงก็จะออกแนวเรียบงิ่ม ไม่ก็ง๊องแง๊งแน่นอน
กอซ สุเอด ชายหนุ่มผู้มีน้องสาวสุดโมเอะ เอ๊ย! บี (คำเรียกสั้น ๆ ของเหล่าผึ้งจดหมาย) ที่ส่งแล็กยังที่หมาย เป็นบุคคลที่เรียกได้ว่าเรื่องนี้ขาดหมอนี่ไม่ได้เลย ตอนแรกผมก็นึกว่าเป็นพระเอกนะ แต่กลับเป็นแล็กในอีกสองตอนถัดมา (ฮา) ส่วนเรื่องคนพากย์นี่แทบไม่ต้องพูดถึง เพราะเป็นที่รู้จักกันดีอยู่แล้วในนามเจ้าชายเสียงหล่อใส ผู้ใส่หน้ากากบงการชาวบ้าน หรือเคราแพะแสยะยิ้ม ที่พาหมาป่าออกเดินทางเพื่อสะสมหนี้สิน เอ๊ย! ทรัพย์สมบัติ เอาล่ะ สรุปง่าย ๆ คือกอซ เป็นบีที่พบกับแลค ตอนที่ยังเป็นจดหมายอยู่ และเมื่อได้เดินทาง (นำไปส่ง) ร่วมกันจึงเกิดเป็นมิตรภาพขึ้นมา แลคจึงเห็นกอซเป็นแบบอย่าง และพยายามเดินตามเส้นทางของกอซ ทว่ากอซ สุเอดกลับหายตัวไปอย่างไร้ร่อง ส่วนใครอยากให้ Spoiled ก็เมล์มาถามกันได้ว่า กอซ เป็นตายร้ายดียังไงมั่งตอนนี้ จิบชาอยู่ไหม ทำอะไรอยู่รึเปล่า ฯลฯ
รอยรองประธาน แห่งบีไฮว์ฟ ที่เป็นเพื่อนสนิท (?) กับกอซ สุเอด ปัจจุบันดูแลแลคห่าง ๆ โดยหัวใจของเธอมีพลังในการเยียวยา อาการเหนื่อยล้าจากการสูญเสียหัวใจของผู้คนได้! แปลใจล่ะสิว่าเรื่องนี้ หัวใจของแต่ละคนต่างก็มีความสามารถไม่เหมือนกัน สมัยยังสาว ๆ ตอนเป็นบี ก็แอบชอบกอซ มาน๊านนานด้วยแหละ (ฮา)
บีเด็กแนวที่ร่วมก๊วนกับแลคอย่างห่าง ๆ (?) ชอบการฆ่าฟันเหล่าแมลงหุ้มเกราะเนื่องจากมีความหลังฝังใจ แน่นอนว่าในก๊วนหมู่เฮา (?) หมอนี่แหละช่างบู๊ที่สุด ซ่าที่สุด ลักษณะนิสัยเอาใจตัวเอง พูดจาโผงผาง และไม่ชอบติดค้างอะไรในใจ
คอร์เนอร์ บีอ้วน จ้ำม่ำ พร้อมดิงโก้หมาแก่ไฟแรงสูง สามารถขุดดินได้ไม่แพ้ชิม่อน (ว่าไปนั่น) ส่วนคอร์เนอร์เป็นนักกินตัวยง แม้จะเอ๋อ ๆ ไปบ้างแต่ก็เป็นบีที่ทำงานเรียบร้อยดี (ฮา) คอยดูแลแล็กมาตลอดตั้งแต่ยูซารี่ คอยไปรับไปส่งแล็ก และร่วมผจญภัยในเหตุการณ์สำคัญ ๆ ด้วยเสมอ
ประธานเด็กแนว (?) แห่ง บีไฮว์ฟ (รังผึ้ง) ที่ทำการของเหล่าผึ้งจดหมาย เป็นคนที่ค่อนข้างลึกลับ เคยเจอแล็กกับนิช ครั้งหนึ่งที่ตลาดค้าของแปลก ส่วนนักพากย์ ตาคนนี้ก็รุ่นเก๋าเหมือนกัน เพราะพากย์มานานกว่า 10 ปีแล้ว ซึ่งดันไปอยู่ใน Galaxy Angel อีกแล้วด้วยสิเป็นคนที่ผมเซ็งเป็ดที่สุด ทาคุโตะ ไมเยอร์ “พระเอก” ของห้าสาวในดวงใจผมนั่นเอง OTL… (รีบ ๆ ลงโลงไปซร้า~) ผลงานพากย์เมื่อเร็ว ๆ นี้ได้แก่ โคมิอิ ลี จากดีเกรย์แมน โทราจิ อิชิดะ จาก Bamboo Blade และ ฮาจิใน Blood+ ครับ
จิ๊กกี้ เพพเพอร์ ผึ้งจดหมายผู้โดดเดี่ยว อาศัยอยู่ชานเมืองยูซารี่มาก่อน โดยที่จิ๊กกี้นั้นเป็นแบบอย่างให้แก่เหล่าเด็กสลัมที่ต้องพยายามมีชีวิตรอด ในเมืองแห่งราตรี (จริง ๆ เป็นสลัมเลยแหละ) มีงานยุ่งเป็นประจำ ไม่ค่อยพูด ในช่วงแรกยังไม่ค่อยมีบทบาทเกี่ยวพันกับแล็กเท่าไหร่ แต่ในบีไฮว์ฟจัดได้ว่าเป็น บี ที่ทำงานได้รวดเร็วที่สุด มีดิงโก้คู่ใจเป็นนกเหยี่ยวคอยนำทาง

ซิลเวต น้องสาวสุดโมเอะของกอซ สุเอด แม้ว่าขาจะพิการ ไม่สามารถเดินได้ และพี่ชาย (กอซ) ยังหายสาปสูญไป ต้องอยู่เพียงลำพังแต่เธอก็ไม่ย่อท้อ เป็นช่างเย็บ ที่มีสกิลทำอาหารเป็นพิษได้ ไม่เชื่อถามแลคดูสิว่าอร่อยไหม ? ในตอนที่พบกับแล็กได้มอบปืนสำหรับยิงกระสุนจิต Norcturn #20 ให้แก่แล็ก ปัจจุบันให้ที่พักอาศัยแก่แล็กและคอยดูแลอยู่อย่างห่าง ๆ (?) ส่วนเรื่องนักพากย์ไม่ต้องบอกก็คงจะรู้จักกันดีอยู่แล้ว (ฮา)
สเต็ก ตอนแรกผมก็นึกว่าเป็นของกิน แต่กลับเป็นชื่อสัตว์เลี้ยง (?) ของนิชซะได้ จริง ๆ ต้องบอกว่าอาหารมื้อฉุกเฉินของนิชจะตรงกว่า เป็นสัตว์แปลกที่ถูกนำไปร่วมแสดงที่เดียวกับนิชนั่นแหละ และตอนที่หลบลี้ออกมากับนิชนั้น ก็ติดตามนิชและแลคมาโดยเสมอ โดยลูกชายของดอกเตอร์ธันเดอร์แลนด์บอกว่าไอ้ตัวนี้เนี่ย จริง ๆ แล้วมันเป็น…
.
แผนที่การเดินทางของแล็ก
คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องในเรื่อง
จดหมาย – ในเรื่อง จดหมาย คือสิ่งที่บรรจุ “หัวใจ” ของผู้คนลงไป ซึ่งบีมีหน้าที่นำส่งจดหมายเหล่านั้นบนเส้นทางที่ยากลำบาก
บี / บีไฮว์ฟ / บีเฮด – บี คือเจ้าหน้าที่ส่งจดหมาย ส่วนบีไฮว์ฟคือชื่อองค์กรของบี ซึ่งสังกัดทำงานให้กับรัฐบาล ส่วนบีเฮดคือสุดยอด บี ที่ได้เงินเดือนทีละเยอะ ๆ เอ๊ย! คือบีชั้นหนึ่งไม่มีสอง ซึ่งเป็นความฝันของกอซ นั่นเอง
แมลงเกราะ - สิ่งมีชีวิตปริศนา ที่กลืนกิน “หัวใจ” ของจดหมายและมนุษย์ คอยขัดขวางเหล่าบีที่ส่งจดหมายประจำ ๆ เพราะแบบนี้สินะ!
หัวใจ – คือส่วนหนึ่งของ ชีวิต และความทรงจำ ของผู้คนและสิ่งของ เหล่าบีจะใช้เศษเสี้ยวของหัวใจนี่แหละ ต่อสู้กับแมลงเกราะล่ะ
กระสุนจิต – คือการยิง “หัวใจ” ของเหล่าบี โดยมากจะใช้ต่อสู้กับแมลงเกราะ เพราะยิงเข้าไปโดนจุดอ่อนของพวกมันแล้วจะม่องทันที แต่ก็มีหลายคนนะที่ “หัวใจ” มีความสามารถพิเศษอื่น ๆ เช่นรองประธานอาเรีย สามารถฟื้นฟูอาการเหนื่อยล้าจากการยิงกระสุนจิตได้ และแล็กสามารถมองเห็นความทรงจำของวัตถุ เป็นต้น
อำพันภูติ – อุปกรณ์ที่ช่วยให้มนุษย์สามารถยิงส่วนหนึ่งของ “หัวใจ” เป็นกระสุนได้
ดิงโก้ - แปลว่าเพื่อนรัก และในเรื่องคือคู่หูของ บี ที่ช่วยในการต่อสู้กับ แมลงเกราะ และร่วมเดินทางไปกับบี
ยูซารี่- เมืองที่บีไฮว์ฟ ประจำการอยู่ แน่นอนว่าซิลเวตก็อาศัยที่นี่เหมือนกัน
ฮะจินอส – น่าจะเป็นส่วนหนึ่งของยูซารี่ ประมาณว่าอำเภอ ? รึเปล่านะ ค่อยมาแก้ไขอีกทีครับ
อาคัตสึกิ - เมืองหลวง สถานที่ใฝ่ฝันของกอซ ที่จะพาซิลเวต ไปรักษาขาที่นั่น แต่กว่าจะถึงตอนนั้น…
โยดากะ - เมืองบ้านป้าของแล็ก … พูดจริง ๆ นะเนี่ยอย่าไปอ่านสำเนียงเด็กแนวหาเรื่องใครเค้าล่ะ เพราะกอซ ได้ส่งแล็กตอนที่เป็นจดหมายไปยัง โยดากะ ก่อนที่แล็กจะเติบโตและเป็น บีได้ในภายหลัง
เมืองท่าแคมเบล
.
ไว้มีข้อมูลอะไรมาอัพเดท ก็จะเพิ่มเติมอีกทีครับ
ใครอยากแนะนำอะไรก็บอกได้นะ ‘w’/
12 Comments to “[Database] อะไรเป็นอะไรใน Tegami Bachi (Letter Bee – ผึ้งจดหมาย)”
Add Comments (+)-
น้่าติดตามจิงๆ เรื่องนี้ หหึหึหึหึหึหหึ
โดยเฉพาะสาวน้อยสุกโมเอะ ที่ นานะจังพากย์นี้ัสิ อยาก รู้จังจะ โมเอ๊ะ โมเอะ ขนาดไหน หุหุหุหุหุุหุ
-
จริง ๆ ข้อมูลแผนที่มีเพี้ยนนิดหน่อยตรง โยดากะ มันเป็นเขตรอบนอก ไม่ใช่ชื่้อเมืองฟ่ะ
-
รูปคนพากษ์ นิช ผิดนะครับ ในรูปมัน อายะ
อายูมิคนนี้ครับ
http://www.animenewsnetwork.com/encyclopedia/people.php?id=53711
-
รูปแรกมันอายะ ฮิราโนะไม่ใช่เรอะไอ้น้องเอ๋ย
พี่ไม่ค่อยได้เข้ามานะช่วงนี้งานเข้าส่าด
-
อ่อฮะ ท่าผมจะเมานะคืนนั้น (ฮา)
-
ซาจิน่ารัก…-/////- ไทยแปลเป็นผู้หญิงไปซะได้ เซ็ง…
-
ชื่อเมือง “ไครี่” ผิดนะครับ
ที่ถูกคือเมือง “คิริเอ” เป็นภาษาลาตินหมายถึง “พระผู้เป็นเจ้า” ครับ
-
ส่วนที่แปลซาจิหรือแซสซี่เป็นผู้หญิงนั่นผมไม่แปลกใจนะ เพราะชื่อภาษาอังกฤษที่อาจารย์อาซาดะเขียนให้ซาจิคือ Zazie (แซสซี่) ซึ่งเป็นชื่อผู้หญิง เพราะงั้นไม่แปลกเลยที่เขาจะแปลเป็นสำเนียงผู้หญิงไป
-
ขอบคุณครับทั่น flarezard ที่ช่วยกันเติมเต็ม ‘w’/
ผมอ่านในมังกะก็เป็น คิริเอครับ เพียงแต่พยายามอิงจาก eng เผื่อมีการเปลี่ยนแปลงส่วนเรื่อง แซสซี่ ก็ชื่อนั้นแหละครับ ตอนนั้นผมเมาครับ (ฮา)
ปล.เป็นสาวด้วย ชอบคำพูดเจ้าหล่อนที่ว่า “ทุกนัดที่ยิงออกไป คือเศษเสี้ยวของความแค้น!” จัง
-
ทำไมZAJIที่ผมชอบถึงแปลเป็นหญิงอะ แล้วทำไมคุณ Claz ต้องเรียกว่า เจ้าหล่อน ด้วยละคร๊าบบบบบบบบ
-
the one thing you can not disregard relating to this website is the fact you arrive right here and you just realize your going to get hit hard due to quality.
![[large][AnimePaper]scans_Tegami-Bachi_NekoiEchizen(1.4)__THISRES__190696 [large][AnimePaper]scans_Tegami-Bachi_NekoiEchizen(1.4)__THISRES__190696](http://www.iamclaz.net/wp-content/uploads/2009/09/largeAnimePaperscans_Tegami-Bachi_NekoiEchizen1.4__THISRES__1906962.jpg)












โอ้ เจ้ นานะ มิซึกิ